ಕತೆಗೊಂದು ಕವಿತೆ..!

ಅವ ಅವಳಿಗಾಗಿ ಮೊದಲ ಪ್ರೇಮದ
ಕಾಣಿಕೆ ತಂದಿದ್ದ...

ಬಂದವನೆ ಕಣ್ಣು
ಮುಚ್ಚು ಅಂದಿದ್ದ...
ಸರಿ ಕಣ್ಣ್‌ ಮುಚಿದ್ಲು..

ಕಣ್ಣ್‌ ತೇರೆದ್ರೆ ಕೈಯಲ್ಲಿ
ಮುತ್ತಿನ ಓಲೆ.
ವ್ಹಾ..! ಅಂದಿದ್ಲು ಆಕೆ.

ಇರ‍್ಲಿ ಬಿಡು ಮುತ್ತು ಚಿಪ್ಪನ್ನು
ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾಗಿದೆ ಅಂದ.
ಆಕೆ ಆತನನ್ನು
ಬಿಗಿ ಹಿಡಿದು ಒಂದು ಮುತ್ತು ಕೋಟ್ಲು.
ಮೊದಲ ಮುತ್ತು ಅದು. ಒಮ್ಮೆಲೆ ಅಯ್ಯೊ ಅಂದ...
ಅವನ ಎದೆ ನಡುಗಿತು. ಆಕೆ ನಗ್ತಾ
ಅಂದ್ಲು... ಇರ‍್ಲಿ ಬಿಡು ಮುತ್ತು ತುಟಿ
ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾಗಿದೆ ಎಂದು...